در سال ۲۰۲۶ و در چارچوب عملیات نظامی گسترده‌تر، تأسیسات پتروشیمی و کمپلکس‌های فولادسازی ایران هدف حملات هوایی قرار گرفتند. این حملات بخش قابل توجهی از ظرفیت تولید صنعتی کشور را تحت تأثیر قرار داد.

رویداد

چندین پالایشگاه پتروشیمی و واحدهای تولید فولاد در مناطق مختلف ایران در طول این مخاصمه مورد حمله قرار گرفتند. این تأسیسات جزء زیرساخت‌های اقتصادی کلیدی ایران محسوب می‌شوند و تخریب آن‌ها اثرات گسترده‌ای بر اقتصاد ملی داشت.

زمینه

هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی و صنعتی در کنار تأسیسات نظامی و هسته‌ای، بخشی از استراتژی گسترده‌تر در این مخاصمه بود. صنایع پتروشیمی ایران از منابع مهم درآمدی کشور هستند و تأثیر اقتصادی این حملات موضوع تحلیل‌های متعدد اقتصادی قرار گرفت.

پیامدها

خسارات وارده به این تأسیسات موجب اختلال در تولید و صادرات پتروشیمی و فولاد شد. تأثیر این رویداد بر بازارهای انرژی منطقه و اقتصاد ایران در گزارش‌های متعدد بین‌المللی مستند شده است.