در طول مخاصمه نظامی سال ۲۰۲۶، زیرساخت‌های حمل‌ونقل ایران — از جمله پل‌های اصلی و خطوط راه‌آهن — هدف حملات هوایی قرار گرفتند. این اقدامات به شبکه لجستیک و حمل‌ونقل کشور آسیب جدی وارد کرد.

رویداد

تعدادی از پل‌های استراتژیک و بخش‌هایی از شبکه راه‌آهن ایران در حملات هوایی تخریب یا آسیب دیدند. راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران یکی از گسترده‌ترین شبکه‌های ریلی منطقه است و این حملات موجب اختلال قابل توجه در حمل‌ونقل عمومی و تجاری شد.

زمینه استراتژیک

هدف قرار دادن زیرساخت‌های حمل‌ونقل در تئوری‌های نظامی کلاسیک به‌عنوان ابزاری برای اختلال در توان لجستیک نظامی و زنجیره تأمین دشمن به‌کار می‌رود. با این حال، تخریب این زیرساخت‌ها بر جمعیت غیرنظامی نیز تأثیر مستقیم داشت.

پیامدها

اختلال در شبکه حمل‌ونقل ریلی و جاده‌ای بر جابجایی کالاها، امدادرسانی به مناطق آسیب‌دیده، و حمل‌ونقل عمومی مردم تأثیر گذاشت. بازسازی این زیرساخت‌ها موضوع برنامه‌ریزی پس از پایان درگیری شد.